La lupo diris: «[...] Sed prefere al tio, ke vi moku mian kurĝon, unu el vi metu sian manon en mian buŝon kiel garantion, ke vi ne trompos min.»

Sed ĉiuj el al Azoj rigardis unu la alian kaj trovis sin en dilemo. kaj ĉiuj rifuzis doni sian manon, ĝis Tyr etendis antaŭen sian deks­tran manon kaj metis ĝin en la buŝon de la lupo. Sed kiam li streĉis la piedojn, tiam malmoliĝis la bendo, kaj ju pli forte li sin streĉis, des pli malmola fariĝis la bendo. Tiam ĉiuj ridis krom Tyr. Li perdis sian manon.

— La Edda de Snorri Sturluson, Baldur Ragnarsson