aŭtunido komentis pri La Kunularo de l' Ringo de J. R. R. Tolkien
Do mi finis la unuan libron, fine de kiu Frodo transpasis la riveron, dum la Naŭ estis inunditaj per la ondego de neologismoj.
Kvin restas.
Recenzoj kaj komentoj
Mi ne tiom multe legas en esperanto, sed eble mi komentos esperante pri neesperantaj libroj. 😀
El neesperantaj fontoj, ĉiuj citaĵoj estas en mia traduko, se ne estas indikite alie.
Ĉi tiu ligilo malfermiĝos en nova fenestro
aŭtunido haltis legi Возвращение в Панджруд de Andrej Germanovič Volos
Andrej Volos, “Reveno al Panĝrudo”. Eldoneja priskribo: “Longa estas vojo el Buĥaro al Panĝrudo, speciale …
Mi paŭzis ĝin post kelka tempo kaj poste ne emis daŭrigi. Nenio speciale malbonas pri la rakonto, sed ĝi iras malrapide kaj plenas je kruelaĵoj kaj mi ne estis en taŭga humoro por travagadi ion tian. Eble mi iam revenos al ĝi, kiu scias.
aŭtunido komentis pri La Kunularo de l' Ringo de J. R. R. Tolkien
Miaj komentoj estas foje iom mokaj, do mi diru ankaŭ, ke Aŭld uzas la lingvon virtuoze, kaj la traduko vere estas ĝuinda.
aŭtunido komencis legi Blood in the Machine de Brian Merchant
The true story of what happened the first time machines came for human jobs, when …
Lastatempe mi sentas interson pri personoj kaj movadoj, al kiuj historio ne estis speciale justa.
Unu estas Epikuro, kies filozofio ofte estis misprezentata, sed li estu rakonto por alia tago.
La aliaj estas jen luddistoj, kies nomo fariĝis moka etikedo por malprogresemaj vandaloj kiuj kontraŭracie oponas pliboniĝojn, portatajn de teĥnologio. Mi, kiel sovetunie edukita knabo, neniam sentis min oponema al teĥnika progreso... sed freŝdate mi pli kaj pli ofte kaptas min je la penso, ke se progreso estas Musk kaj Zuckerberg, luddismo estas pli malpli ununura home deca reago kontraŭ tia progreso.
Do mi kontrolis, ĉu oni havas popularajn verkojn pri la movado, kaj kompreneble mi ne estas la ununura, kiun nunaj eventoj pensigis pri ĝi, do verkojn oni ja havas. Tiun ĉi Cory Doctorow nomis “definitiva historio de luddistoj”. Mi ne certas, kiom multe mi fidas al Doctorow pri libraj rekomendoj, sed ajnkaze rekomendo pli bonas ol malrekomendo. Ni …
Lastatempe mi sentas interson pri personoj kaj movadoj, al kiuj historio ne estis speciale justa.
Unu estas Epikuro, kies filozofio ofte estis misprezentata, sed li estu rakonto por alia tago.
La aliaj estas jen luddistoj, kies nomo fariĝis moka etikedo por malprogresemaj vandaloj kiuj kontraŭracie oponas pliboniĝojn, portatajn de teĥnologio. Mi, kiel sovetunie edukita knabo, neniam sentis min oponema al teĥnika progreso... sed freŝdate mi pli kaj pli ofte kaptas min je la penso, ke se progreso estas Musk kaj Zuckerberg, luddismo estas pli malpli ununura home deca reago kontraŭ tia progreso.
Do mi kontrolis, ĉu oni havas popularajn verkojn pri la movado, kaj kompreneble mi ne estas la ununura, kiun nunaj eventoj pensigis pri ĝi, do verkojn oni ja havas. Tiun ĉi Cory Doctorow nomis “definitiva historio de luddistoj”. Mi ne certas, kiom multe mi fidas al Doctorow pri libraj rekomendoj, sed ajnkaze rekomendo pli bonas ol malrekomendo. Ni vidu.
aŭtunido haltis legi Inherit the Stars de James P. Hogan
The man on the moon was dead. They called him Charlie. He had big eyes, …
Nu, ĝi iris bone dum kelka tempo, sed venis al la punkto, kie la plej brilaj sciencistoj de la tuta mondo ne povas solvi misteron, kies solvo estas tuj evidenta al mi, kaj, mi supozas, al ĉiu ne tute mortinta leganto. Neniu eĉ provas pensi en proksimume ĝustan direkton.
Por libro, kie nenio okazas, krom scienca esplorado, tia malrespekto kaj al legantoj kaj al roluloj estas absolute ne pardonebla.
aŭtunido komencis legi Inherit the Stars de James P. Hogan
The man on the moon was dead. They called him Charlie. He had big eyes, …
Mi trafis la mencion en unu el blogoj pri klasika sciencfikcio, kaj decidis provi legi ĝin. Ĝis nun mi ŝatas. Ĝi estas trankvila kaj optimisma laŭ maniero de sia erao. Estas paco sur Tero, Usono kaj Sovetunio ne plu estas malamikoj, kaj la homaro ŝajnas trovonta raciajn najbarojn tuj rande de Solsistemo. Sciencistoj solvadas misteron kaj krom iliaj konversacioj pri diversaj hipotezoj ankoraŭ okazis pli malpli nenio. Ĝi restu tia 😌
Por @persikoreplum: Virinoj jam estis inventitaj, sed ŝajne nur en Sovetunio. 😃
aŭtunido komentis pri Children of Ruin de Adrian Tchaikovsky
The astonishing sequel to Children of Time, the award-winning novel of humanity's battle for survival …
Averto pri enhavo Pri la enhavo
Mi finis ĝin, sed mi ŝatis la unuan pli. Eble mi ne estis en taŭga humoro por ĉi tiu, sed ĝi irigis min tien-reen inter intereso kaj enuo.
En la unua ni jam havis civilizon de araneoj. Oni povas argumenti, ke tiuj araneoj estis tro hom-similaj, sed en la logiko de la rakonto tio sencas: ili estis homa kreaĵo kaj siamaniere heredis la homaron, ripozu ĝi en paco. Ĉiuokaze, la araneoj ja estis sufiĉe homsimilaj por ke oni povu facile kunsenti kun ili.
Ĉi tie, ni havas aliajn heridantojn de Tero: pulpojn; ili estas inteligentaj iasence, sed ili faras nenion, kion homo povus nomi pensado. Kaj alia inteligenta vivoformo, kiun ni renkontas, tute ne rilatas al tera vivo kaj ĝia... maniero ekzisti... estas eĉ malpli komprenebla.
Do, intelekte, la ideoj en la libro estas interesaj, sed ili rezultigas longajn priskribojn de ... io... kun kio malfacilas konektiĝi emocie. Eble mi pli ŝatus tion en alia humoro, sed kia mi estas nun, mi ja trovis ilin iom enuigaj. Neniam sufiĉe enuigaj por ke mi ĉesu legi, tamen. Estis ankaŭ pluraj belaj kaj kortuŝaj lokoj tie. La lastaj jaroj de Senkovi, ekzemple...
Kaj kiel esperantisto, mi ja ŝategas, ke en ambaŭ libroj tiaj malsimilaj kulturoj solvas problemojn kaj miskomprenojn preskaŭ sen mortigi unu la alian.
aŭtunido komencis legi Children of Ruin de Adrian Tchaikovsky
The astonishing sequel to Children of Time, the award-winning novel of humanity's battle for survival …
Post legi tiom da fastastaĵoj mi estas en sciencfikcema humoro nun. Tiu ĉi estas la dua parto de trilogio. Mi ne scias, ĉu la verkisto planas daŭrigi la serion post la trian libron aŭ ĉu li jam konsideras ĝin finita, sed, ĉiuokaze, mi estas ankoraŭ ĉe la dua. La unuan, Children of Time, mi legis iam pasintjare, kaj mi ĝenerale ŝatis ĝin, do mi daŭrigu...
aŭtunido haltis legi The Complete Malazan Book of the Fallen de Steven Erikson
La tuta serio “Malazan Book of the Fallen” (libroj 1–10)
Do mi paŭzas pri ĉi tiu, ĉar, nu, mi neniam atentis fini ĉiujn 10 librojn en unu sinsekvo.
aŭtunido komentis pri La Kunularo de l' Ringo de J. R. R. Tolkien
Mia lango stumblas ĉiufoje, kiam mi provas prononci “Filikĉjo”, kaj mi estas slavo, malfacile timigita de plurkonsonantaĵoj! Kara Zamĉjo, ĉu vi certas, ke tiu via -ĉj- vere estas karesa sufikso?
aŭtunido komentis pri La Kunularo de l' Ringo de J. R. R. Tolkien
En la unua libro (ĉi tie mi celas la unuan el la ses) kantado ŝajnas la ĉefa maniero sorĉadi. Aŭ, pli precize, sorĉado kaj kantado ŝajnas la samo. Elfoj, la salikulo, dolmenuloj, kaj, kompreneble, Tom, kantas ĉar tio estas ilia naturo, kaj ilia naturo estas magia. Ilia kanto estas sorĉo per si mem. En la mondo, kiu estis kreita per kanto, tio certe sencas.
Pasis multe da tempo ekde mi legis la tuton lastafoje, sed se mi ne fuŝmemoras, tio ne daŭros en la postaj libroj, ĉu? Mi ne memoras, ke orkoj havu militan ĥoron aŭ ke Gandalfo batalu kontraŭ Sarumano repe. Kia domaĝo, kiom da perditaj oportunoj!
aŭtunido komentis pri La Kunularo de l' Ringo de J. R. R. Tolkien
Mia vojaĝo tra la malnova arbaro preskaŭ same malfacilas kiel tiu de la hobitoj. Tro multe da vortoj, kiuj signifas iajn... arbaraĵojn. Duono da ili diras nenion al mi eĉ post konsulti vortarojn.
“Ŝiaj longaj flavaj haroj ondiĝis laŭ ŝiaj ŝultroj, ŝia robo estis verda, verda kiel junaj karikoj, trastriita de arĝento kiel roseroj, kaj ŝia zono estis el oro, formita kiel ĉeno da iridoj enkrustitaj de l’ palbluaj okuloj de miozotoj. ”
Tio belas. Verŝajne. Nu, miozotojn mi konas. Mi ne memoris la esperantan nomon, sed almenaŭ mi vidis la florojn. Iridoj... nu, mi konas la vorton, mi ne certas, ĉu mi rekonus la floron mem, se ni renkontiĝus en savaĝejo. Kaj pri kariko mia vortaro sciigas min, ke ruse tio estas “карика”. Dankon, kara vortaro, tio estis tre utila.
Mi ne devus prifajfi lecionojn pri biologio en lernejo, ĉu?
aŭtunido komentis pri La Kunularo de l' Ringo de J. R. R. Tolkien
Oni kantas pri ĉio ajn en tiu ĉi libro. Ne Holivudo devis ekranigi ĝin, sed Bolivudo.
aŭtunido komentis pri The Complete Malazan Book of the Fallen de Steven Erikson
La tuta serio “Malazan Book of the Fallen” (libroj 1–10)
Post la dua libro mi pensis flankenmeti la serion por nedifinita tempo, sed la komenco de la tria scivoligis min kaj mi legis tri ĉapitrojn en unu vespero. Do, mi supozas, ke mi daŭrigu.
aŭtunido komentis pri The Complete Malazan Book of the Fallen de Steven Erikson
La tuta serio “Malazan Book of the Fallen” (libroj 1–10)
Averto pri enhavo Tuj post la dua libro
La hundetaĉo vivas!
Mi ja suspektis, ke ĝi estos pli malpli ununura postvivanto de la anabazo.