KuboF Hromoslav respondis al afiŝo de Neil
Mi tre ŝatas la parton pri Betamax kaj ke vi fine povis spekti ĝin danke al la malnova aparato 😅 Bone, ke vi ĝuis ĝin kaj praktikis la ŝavan alfabeton 👍
Mi tre ŝatas lerni novajn aferoj, kaj ankaŭ tial ankaŭ librojn. Tamen, kiam mi havas tempon sidi, mi prefere verkas (laborajn aferojn, ne librojn :), do ankaŭ tial mi librojn legas sufiĉe malrapide. Mi preferas aŭskulti sonlibrojn (kaj podkastojn kaj iajn kursojn) precipe dum mi promenas ekstere. Mi revas pri mondo kie jam estos solvitaj gravaj problemoj (aĝiĝado, klimata ŝanĝo, ekzistada risko de AI, ks), kaj gravaj aferoj plibonigitaj (ekz. Esperanto jam kiel la preferata tutmonda lingvo; socio adaptita al altkapabla aŭtomatigo, ks.) kaj mi havos pli multan tempon por simple legi librojn, ludi gitaron, tendumi en arbaro kaj naĝi en maro. Dume mi helpas tian mondon krei.
Mi kutimas legi instruajn librojn, precipe pri longviveco kaj aĝiĝado (kaj kiel renversi aŭ almenaŭ malplirapidigi ĝin), integra estado (specife nivelo de disvolviĝo), kaj organizaj kapabloj (kiujn mi bezonas por gvidi kaj mastrumi miajn organizojn kaj iniciatojn).
Mi legas en la slovaka, ĉeĥa, Esperanto, kaj eventuale angla kaj pola.
Mi jam havas multegajn librojn (ĉu en mia propra posedo aŭ en prizorgado por iu organizo), kaj ne strebas ricevi novajn hazardajn. Mi daŭre serĉas pliajn librojn de Ken Wilber kaj pri longviveco. Iam mi eble kreos liston de pliaj volataj libroj ĉi tie aŭ en Open Library.
Ofte okazas al mi, ke nova libro, kiun mi ricevas, ne havas registron en Open Library (OL). Tiam mi aldonas la registron unue al OL por esti uzebla ne nur en libroj.org / BookWyrm, sed ankaŭ en aliaj servoj. Mi invitas vin fari same kaj inviti pliajn homojn fari same.
Ĉi tiu ligilo malfermiĝos en nova fenestro
Mi tre ŝatas la parton pri Betamax kaj ke vi fine povis spekti ĝin danke al la malnova aparato 😅 Bone, ke vi ĝuis ĝin kaj praktikis la ŝavan alfabeton 👍
Aĥ, maltaŭgaj tradukoj estas vere ĝenaj 😒 Iam mi legis dulingvan libron, en la slovaka kaj Esperanto, kun intenco legi ĝin en Esperanto. Sed post kelkaj paĝoj mi rimarkis, ke la traduko ne sufiĉe kongruas kun la slovaka versio (almenaŭ laŭ miaj tiutempaj komprenoj). Fine, mi prefere finlegis ĝin en la slovaka 🙄
Estis amuze, ke mi povis traaŭskulti la libron sufiĉe rapide, ĉar mi aŭskultadis ĝin dum ĉiutagaj horaj promenoj - dum en la libro la aŭtoroj alvokis al almenaŭ 20-minutaj promenadoj :) Mi ŝajne iom antaŭiris iliajn rekomencojn.
Estis sufiĉe bona libro, kvankam mi faris nur ege bazajn notojn. Por mi precipe utilis bona rememorigo kaj detaligo pri problemo de troa manĝado (kaj trinkado!) de sukero kaj nuancoj pri ĝia mezurado. Kaj provizis plian lumon da espero, ke kiel homaro ni iam lernos kiel vivi en harmonio kun siaj propraj korpo, menso, animo, kaj kun mondo ĝenerale.
Mi ekinteresiĝis pro la titolo, kiu sugestis pli ampleksan temon - regeneran medicinon. Mi pli interesiĝas pri pli altprogresa regenera medicino (ekz. praĉelaj terapioj, kreskigado de organoj en laboratorio, ks), sed fine mi estis kontenta pri la temo, kiu limiĝis "nur" al regenerado de hepato.
Ĝenerale mi estas kontenta pri praktikeco de la libro, tiel, ke kutima homo povas preni ĝin kaj komenci ŝanĝadi sian vivstilon por iel helpi al sano de sia hepato. La aŭtoroj evidente konscias pri unu el plej grandaj problemoj de ŝanĝado de vivstilo al pli saniga - malfacilo pluteni ĝin pli longe ol nur kelkajn semajnojn. Tial la aŭtoroj ree kaj ree (kaj ree...) ripetas, ke la plej bona dieto estas tiu, kiun oni povas pluteni longtempe, kaj konsolas, ke ne estas aparte granda problemo foje mispaŝi kaj poste reveni.
La libro evidente estis verkita por Usonaj legantoj, ĉar ĝi reagas nur al Usona manĝmaniero, …
Mi ekinteresiĝis pro la titolo, kiu sugestis pli ampleksan temon - regeneran medicinon. Mi pli interesiĝas pri pli altprogresa regenera medicino (ekz. praĉelaj terapioj, kreskigado de organoj en laboratorio, ks), sed fine mi estis kontenta pri la temo, kiu limiĝis "nur" al regenerado de hepato.
Ĝenerale mi estas kontenta pri praktikeco de la libro, tiel, ke kutima homo povas preni ĝin kaj komenci ŝanĝadi sian vivstilon por iel helpi al sano de sia hepato. La aŭtoroj evidente konscias pri unu el plej grandaj problemoj de ŝanĝado de vivstilo al pli saniga - malfacilo pluteni ĝin pli longe ol nur kelkajn semajnojn. Tial la aŭtoroj ree kaj ree (kaj ree...) ripetas, ke la plej bona dieto estas tiu, kiun oni povas pluteni longtempe, kaj konsolas, ke ne estas aparte granda problemo foje mispaŝi kaj poste reveni.
La libro evidente estis verkita por Usonaj legantoj, ĉar ĝi reagas nur al Usona manĝmaniero, referencas diversajn Usonajn realaĵojn sen mencii iliajn ekvivalentojn aliloke kio por eksterusonano ne utilas aŭ eĉ nekompreneblas, ks. Iom da tutmondigo certe helpus al kompreno kaj utileco por pli vasta publiko, kvankam eble povus malpligrandigi la efikon al Usonanoj.
La prezenta maniero estas, laŭ mi, iom tro ĝentila, provante vere forte ne inkludi aferojn, pro kiuj homoj povus koleriĝi (ekz. diri, ke iu estas "dika"). Mi komprenas, ke multaj homoj ankoraŭ ne lernis bone trakti siajn emociojn, kaj tial koleriĝas pro simpla vero, kaj tio probable multe helpas. Tamen, en iuj gravaj detaloj tio, laŭ mi, malhelpas kompreni la esencon de libro. Ekz. la 4 metabolaj profiloj, kiuj estas eĉ en la subtitolo mem, fakte ne estas profiloj laŭ metabolo, sed laŭ reago al specifa sanstato. La fakto, ke la libro estas verkita en tiu maniero, efektive duonkaŝante iujn aferojn, mi hezitas ĉu ĝi duonkaŝas ankaŭ aliajn aferojn, kiuj povus esti utilaj...
Ĝenerale, malgraŭ miaj plendetoj, mi konsideras ĝin sufiĉe bona, praktika libro por komenci helpi al sia hepato iĝi kaj resti sufiĉe sana. Mi rekomendas la libron por homoj, kiuj estas minacataj de Usoneca vivstilo (aparte, manĝado de tro multaj karbonhidratoj kaj nesufiĉas fizika moviĝado) kaj malgraŭ tio volas havi sanan helpaton, kaj ĝenerale korpon (konsiderante kiom grava rolon havas hepato en korpo), kaj estas sufiĉe komence de tiu pado.
Boomeritis estas freŝa escepto por miaj libroj - kutime mi legas edukajn librojn, sed tiu ĉi estas fikcia. Kvankam en la teksto probable estos sufiĉe multe da transpersona psiĥologio kaj integra teorio, do sufiĉe kompleksaj temoj. Mi antaŭĝojas vidi kiel tio funkcios en tiu ĉi tie tute ne aŭtobiografia kaj certe fikcia romano
Integral Life Practice estas aparta libro en la kategorio de persona disvolviĝo, precipe pro la nivelo de superrigardo, kiujn ĝi uzas. Mi dume legis nur parteton ie kaj tie kaj mi estis tre impresita. La enrigardoj, kiujn ĝi provizas estas okulmalfermaj kaj tre helpaj.
Tamen, kiel la nomo mem klare montras, la libro temas pri praktikado, do ne sufiĉos legi ĝin nur teorie. Nun ĝi atendas en mia longa vico, sed mi tre antaŭĝojas ĝin.
PMEG apartenas al la kategorio de libroj, kiujn oni ne povas simple "fini legi", sed oni ripete revenas al ĝi.
Mi komencis legi ĝin iam ĉ. 2008. Ĝian HTML-version mi (kun ioma helpo eĉ de Bertilo mem) metis en mian tiaman stult-telefonon kaj legis ĝin en lernejoj, dum veturado kaj ĝenerale atendado. Mi pasigis kun ĝi multan tempon.
Mi dirus, ke estas grandparte sukceso de la libro (kaj la aŭtoro) mem, ke nun mi revenas al ĝi signife malofte, laŭ plej bona senco. Dankon al Bertilo pro tiu ĉi gravega kontribuo al Esperantujo!
PMEG sendube estas kilometroŝtona, epoĥ-difina verko pri lingva flanko de Esperanto. La aŭtoro Bertilo havas raran kombinon de kapabloj unuflanke rimarki kaj profunde kompreni kiel Esperanto funkcias, kaj duaflanke tion ekspliki en klara kaj facile komprenebla maniero. La libro provizas multajn ekzemplojn kaj kontraŭekzemplojn, kio helpas bone kompreni, kaj buntigas la teorian traktadon.
Aldone, la libro estas libera kaj senpage disponebla interrete, kio ebligas al preskaŭ ĉiu ajn studi ĝin. Pro tio ĉio, PMEG estas nemalhavebla helpilo por ĉiu esperantisto, kiu seriozas pri siaj lingvaj kapabloj.
Sonas tre interese! Dankon pro la informo! Mi aldonis ĝin al mia listo por pli detala konsidero.
"Drucker ĉiutage" estas resuma instrua libro pri mastrumado, kiu prezentas la plej gravajn aferojn de instruo de Peter F. Drucker per mallongaj, 1-paĝaj ĉapitretoj por ĉiu tago de jaro. Drucker estis mastruma geniulo, kaj kvankam ne tute ĉio kion li elpensis estis brila sukceso, kaj ekde tiam la kampo de mastrumado disvolviĝis (ekz. vidu "opalkolorajn organizojn" de Frederic Laloux), lia ideoj kaj malkovroj grandparte restas utilaj por nuntempo. Mi, kaj granda parto de Esperantujo, povas lerni vere multon de li por plibonigi por-esperantan agadon.
Mi intencas legi ĝin tra la tuta jaro 2026, fari notojn pri gravaj aferoj kaj afiŝadi mallongan resumon ĉe Mastodono: esperanto.masto.host/@kubofhromoslav/115828010684590253
"One Taste" estas filozofia taglibro, do por (preskaŭ) ĉiu tago estas 1 ĉapitreto. Mi intencas legi ĝin tra la tuta jaro 2026, fari notojn pri gravaj aferoj kaj afiŝadi mallongan resumon ĉe Mastodono: esperanto.masto.host/@kubofhromoslav/115827676331803394