Sorĉistino en kosma kargoŝipo. Ankaŭ en Mastodon: @persi@esperanto.masto.host Pliaj ligiloj: direct.me/persikoreplum
Ĉi tiu ligilo malfermiĝos en nova fenestro
50%-e kompleta! Persi Leganta legis 3 el 6 libroj.
El la angla tradukis Klivo Lendon. Antverpeno, 2022.
Do la ulo vivigas sian kreaĵon post multa penado kaj la unua, kion li faras tuj poste, estas iri en lian dormoĉambron kaj ekdormi. Mi ne ŝatas lin ĝis nun, sed finfine li agas en komprenebla maniero.
El la angla tradukis Klivo Lendon. Antverpeno, 2022.
[…] mi konsideris min tute mallerta en la socio de fremduloj.
— Frankenŝtajno de Mary Shelley (Paĝo 29)
Ha, se Esperantujo jam ekzistus...
El la angla tradukis Klivo Lendon. Antverpeno, 2022.
[…] ŝi neniam ŝajnis al mi tiom ĉarma ol tiam, kiam ŝi daure klopodis kontribui al la feliĉo de aliaj, tute forgesante sin.
— Frankenŝtajno de Mary Shelley (Paĝo 28)
Mi vin ŝatas kiam vi silentas ĉar vi ŝajnas foresti...
El la angla tradukis Klivo Lendon. Antverpeno, 2022.
Ŝajne la rakonto temas pri kritikado de la tiama eduksistemo.
El la angla tradukis Klivo Lendon. Antverpeno, 2022.
Laŭstereotipe andaluzoj famas pro troigado, sed ĉi tiu anglo estis levita al ĉielo pere de entuziasmo kaj de poeta esprimado jam en la unua letero.
El la angla tradukis Klivo Lendon. Antverpeno, 2022.
Persi Leganta
diskonigis
Mi tre malmulte legas en la rusa, des pli nuntempajn aŭtorojn. La ĉefa kialo por tio estas pli malpli la sama, kial mi ne multe legas en esperanto: la legado kutimas esti deprimiga. Historio de la lando dum la lasta jarcento aŭ du estis ... nu, kia ĝi estis. Bonaj verkistoj ne povas ignori tion, do iliaj libroj, kvankam bonaj, temas pri militoj, revolucioj, politika persekvado, amasa deportado, torturado... en la plej optimisma kazo – pri senbrida banditismo tuj post la disfalo de Sovetunio. Tiu literaturo estas bonkvalita, sed, nu, esperpunko ĝi ne estas. Malbonaj aŭtoroj, aliflanke, povas ignori ion ajn, sed ili verkas malbone.
Fojfoje, tamen, mi trarigardas listojn de rekomendataj verkoj kaj de laŭreatoj de premioj, esperante trovi ion, kion mi ŝatos. Kaj la lasta provo venigis min al tiu ĉi libro, “De ĉielo falis tri pomoj” de armenia ruslingva verkisto Narine Abgarjan. La libro ricevis la premion …
Mi tre malmulte legas en la rusa, des pli nuntempajn aŭtorojn. La ĉefa kialo por tio estas pli malpli la sama, kial mi ne multe legas en esperanto: la legado kutimas esti deprimiga. Historio de la lando dum la lasta jarcento aŭ du estis ... nu, kia ĝi estis. Bonaj verkistoj ne povas ignori tion, do iliaj libroj, kvankam bonaj, temas pri militoj, revolucioj, politika persekvado, amasa deportado, torturado... en la plej optimisma kazo – pri senbrida banditismo tuj post la disfalo de Sovetunio. Tiu literaturo estas bonkvalita, sed, nu, esperpunko ĝi ne estas. Malbonaj aŭtoroj, aliflanke, povas ignori ion ajn, sed ili verkas malbone.
Fojfoje, tamen, mi trarigardas listojn de rekomendataj verkoj kaj de laŭreatoj de premioj, esperante trovi ion, kion mi ŝatos. Kaj la lasta provo venigis min al tiu ĉi libro, “De ĉielo falis tri pomoj” de armenia ruslingva verkisto Narine Abgarjan. La libro ricevis la premion “Jasnaja Poljana” en la 2016ª. Tio, kio kaptis mian atenton, estis, ke en unu retejo, kies uzantoj tipe estas tre kritikaj pri ĉio ajn, ĉiuj recenzoj laŭdis la libron, nomante ĝin korvarmiga kaj hela.
La terura afero estas, ke tio veras.
Mi ne malkaŝu la rakonton, sed temas pri malgranda montara vilaĝo, el kies loĝantaro restas nur kelkaj maljunuloj. Ĉar duono de la loĝantaro pereis en tertremo, kaj poste malsato venis, kaj poste milito, kaj... Mallonge dirite, neniu el la maljunuloj vivis facilan sentragedian vivon, kaj kiam ili rememoras la pasinton, tio ne estas la plej ĝojiga legado, tutcerte.
Sed jes, la verkisto priskribas ilin ĉiujn kun granda simpatio, kaj la lingvo de la libro estas bona kaj ĉarma, kaj la libro vere lasas helan korvamigan impreson. Mi ĝuis legi ĝin, kaj mia panjo legas ĝin nun kaj ŝajne ĝuas eĉ pli. Do eble mi devas provi antaŭajn verkojn de la aŭtoro.
Averto pri enhavo Pri la elekto de E-nomoj por AŬRINO
@jsv@esperanto.masto.host Nu, tio klarigus la elekton se la tradukinto estus rusparolanto 😜 Mi ne scias, ĉu la afero samas en la germana. En la hispana "pentáculo" ja signifas nepre kvinpintan stelon, do por mi nomi AŬRINON pentaklo tute ne sencas laŭ mia denaska lingvo, kaj ĉar ĝi ne aperas en ĉefaj vortaroj, mi ne povas ekscii kion ĝi specife estas.
Averto pri enhavo Pri la aĝo de Atrejo
Pli ŝoke ol la infana aĝo de Atrejo estas, ke Kajrono surpriziĝas kaj preskaŭ freneziĝas eksciinte la aĝon de la elektito de la Infana Imperiestrino: "Infano! Malgranda knabo!"... Kara... Ĉu vi ne rimarkis, ke la imperiestrino mem estas fakte infana?
"Ĉu la INFANA Imperiestrino vere sciis, kion ŝi faras, kiam ŝi elektis INFANON kiel vin". Ulo..., pripensu momenton, ĉu?
Averto pri enhavo Kiel diri "woke" en Esperanto?...
Do en la kulturo de Atrejo ne ekzistas apartigado laŭ genraj roloj -- oni klare asertas, ke kaj knaboj kaj knabinoj estas edukataj en samaj valoroj, taskoj kaj penoj. Ili ĉiuj devas pruvi sian kuraĝon kaj fariĝi ĉasistoj.
Kaj, nu, oni ne forgesu, ke la unua estaĵo, kiun leganto renkontas en Fantaziujo, estas laŭlitere "nek vireto nek virineto, ĉar tiaj diferencoj ne ekzistas" en sia popolo.
Averto pri enhavo Pri la elekto de E-nomoj por AŬRINO
Estas interese al mi, ke la tradukinto elektis la formon "pantaklo" kiel unu de la kromnomoj de AŬRINO. Mi serĉis la vorton en Tekstaro kaj ĝi montris neniun trafon, ankaŭ ne pri "pentaklo". Ŝajne kaj PIV2020 kaj ReVo enhavas nur la formon "pentagramo", kaj pantaklon kaj pentaklon mi trovis nur en Vikipedio. Rilate tradukaĵon mi malŝatas la uzon de vortoj netroveblaj en ĉefaj vortaroj, ĉar tio ne nur ĝenas fluan legadon kaj malfaciligas komprenon, ĝi povas eĉ tute malebligi tiun komprenon se ne ekzistas similforma vorto en konata lingvo de la leganto.
Averto pri enhavo Ĉapitro 2
Do Fantaziujo estas regno, kiu havas imperiestrinon... Ĝenas min do, ke oni ne nomas ĝin imperio!
Cetere, neniu ino (homa aŭ ne) partoprenis ankoraŭ en la rakonto -- oni menciis la mortintan panjon de Bastjano kaj kompreneble la Infanan Imperiestrinon, sed ili ne havas voĉon (nek nomon) ĝis nun.
Averto pri enhavo ĉapitro 1
Ikiko estas la plej ŝatinda el la kvar kurieroj. Ne pro tio, ke lia veturilo estas la plej rapida, sed pro tio, ke li estas ĝentila ekde la komenco kaj fakte intencas kunvojaĝi kun la aliaj eĉ malgraŭ tio, ke li devus malrapidigi sian helikon por sukcesi pri tio. Ĉiuj el la aliaj tri decidas forlasi lin malantaŭe ĉar ili ne kredas lian aserton, ke lia heliko kapablas kuregi. Kaj poste, kiam li renkontiĝas kun Vuŝvusulo en la Ebura Turo, li nek kaptas tempon nek profitas okazon por moki lin, Ikiko daŭre kondutas ĝentile... Malgraŭ tio, ke ili ĉiuj forlasis lin en malluma arbaro!
Dua eldono de novelaro originale eldonita en 1967, Okuloj estas kolekto de dek-tri rakontetoj verkitaj de unu el la plej …
