Profilo

Pare

Pare@libroj.org

Aliĝis je antaŭ 2 jaroj, 4 monatoj

Esperantisto, sed... honeste mi pli ofte legas librojn itale.

Ĉi tiu ligilo malfermiĝos en nova fenestro

Libroj de Pare

Legocelo por 2025

25%-e kompleta! Pare legis 3 el 12 libroj.

Il paese delle donne (2003, Sperling & Kupfer) Neniu takso

I moso dicono che il futuro è dietro di noi e che il passato ci sta di fronte. Con questo intendono dire che, poiché il passato è ciò che conosciamo, si trova sotto i nostri occhi, mentre il futuro che non può essere percepito si trova invece dietro le nostre spalle.

Il paese delle donne de , (Paĝo 328)

EO: «La Mozoj diras ke la estonteco estas malantaŭ ni kaj ke la pasinteco estas antaŭ ni. Ili celas signifi ke, ĉar la pasinteco estas tio kion ni scias, ĝi estas antaŭ niaj okuloj, kontraŭe la estonteco, kiun oni ne povas percepti, estas malantaŭ niaj ŝultroj.»

Do, doni duoblan signifon al la Esperantaj vortoj "post" kaj "antaŭ", kaj spacan kaj tempan, ne estis plene trafa elekto.

Il paese delle donne (2003, Sperling & Kupfer) Neniu takso

Tuttavia, nella maggior parte delle organizzazioni sociali, affinché il matrimonio funzioni è necessario […] sacrificare qualcosa che […] è costituito molto spesso […] dalla libertà sessuale e dal piacere (femminili). […] cosa che le donne non sono mai state naturalmente inclini ad accettare. […] I moso hanno compiuto una straordinaria scelta culturale, in cui non sacrificano né la libertà sessuale né l'amore romantico né la sicurezza economica e neppure la riproduzione della specie, scartando invece il matrimonio.

Il paese delle donne de , (Paĝo 319 - 320)

EO: «Tamen, en la plej multaj sociaj organizoj, por ke geedziĝo funkciu necesas forrezigni ion kiu […] tre ofte konsistas […] el seksa libereco kaj plezuro (inaj). […] virinoj neniam estis nature emaj akcepti tiajn aferojn. […] La Mosoj (nomo de popolo) faris eksterordinaran kulturan elekton, laŭ tiu ili forrezignas nek seksan liberecon nek romantikan amon nek ekonomian sekurecon kaj eĉ ne reproduktadon de la specio, anstataŭe ili forĵetas geedziĝon.»

Tiu parto de la libro ne estas la rakonto de la virino kiu naskiĝis en la tero de Mosoj. Tiun parton skribis antropologo, kiel epilogon. La fakto ke ne nur aliaj sociaj modeloj eblas, sed ankaŭ tute malkutimaj sociaj modeloj pretervivis jarcentojn; laŭ mi, tiu fakto estas treege interesa!

Il paese delle donne (2003, Sperling & Kupfer) Neniu takso

Qualcuno le diede un lotto di terreno e Numbu andò in montagna con gli amici a prendere il legname per la costruzione della nuova casa. In quei giorni la gente non usava denaro e radunarsi per prestarsi aiuto sembrava la cosa più naturale da farsi, a parte il fatto che il lavoro svolto in comune creava sempre una valida occasione per ballare e cantare e fare una colazione sull'erba.

Il paese delle donne de , (Paĝo 34)

EO: «Iu donis al ŝi iom da tero kaj Numbu iris al la montoj kun siaj amikoj por kolekti la lignon por la konstruado de la nova domo. Tiam, homoj ne uzis monon kaj kolektiĝi por reciproke helpi ŝajnis la plej natura farendaĵo, krom la fakto ke la laboro kune farita ĉiam kreas validan okazon por danci kaj kanti kaj matenmanĝi sur la herbo.» Mi ŝatas tiun ideon: sen mono, homoj ne kalkulas, kaj simple agas kune.

Due lettere sulla banalità del male (Paperback, itala language, nottetempo) Neniu takso

[..]. non ho mai nella mia vita "amato" alcun popolo, alcuna collettività - né il popolo tedesco, né il popolo francese, né il popolo americano, né la classe operaia, né niente di tutto questo. Io amo "unicamente" i miei amici, e la sola specie di amore che conosco e nella quale credo è l'amore per le persone.

Due lettere sulla banalità del male de , (Paĝo 24 - 25)

Eo: «neniam en mia vivo mi "amis" popolon, ian ajn komunumon - nek la germanan popolon, nek la francan popolon, nek la usonan popolon, nek la laboristan klason, nek ion tian. Mi amas "nur" miajn amikojn, kaj la sola speco de amo kiun mi scias kaj kredas estas amo por homoj.»

El la letero de Hannah Arendt, Novjorko, 24an de julio 1963

avatar for Pare Pare diskonigis

Che gli italiani siano cambiati, e non proprio in bene, è ormai un dato di …

Guida minima al cattivismo italiano

4 steloj

Eccomi qua. Questo è il tentativo n di scrivere questa recensione. Ne ho buttate giù di vario tipo, ma nessuna mi ha soddisfatta fino in fondo. Temo però che la mia insoddisfazione non abbia tanto a che vedere con i miei pensieri a fine lettura, ma con l’argomento del libro, che racconta di come siamo arrivatə alla celebrazione della politica cattiva, del pugno duro che non risolve nemmeno mezzo dei nostri problemi.

Il libro prende avvio dal 1989 e dalle speranze disattese post-caduta del Muro di Berlino: un tassello alla volta è stato demolito tutto, lasciandoci solo con questa esaltazione dell’individuo, rimasto isolato dalla disgregazione del senso di comunità che raccoglieva le persone intorno a un obiettivo o a un sistema di valori. Un individuo che oggi è capace di fare squadra solo il tempo necessario di soddisfare un desiderio egoistico, poi ognunə per la sua strada, manco le altre …

Sul filo del tempo (Italiano language, Eleuthera) Neniu takso

Sul filo del tempo è la storia di Connie Ramos, una chicana di mezz'età che …

Ah, ma senza di te con cui discutere giorno e notte il cervello mi diventerà una medusa.[...] Chi mi guiderà in politica, chi mi darà da pensare?"

Sul filo del tempo de  (Paĝo 251)

EO: Ah, sed sen vi por diskuti tage kaj nokte mia cerbo fariĝos meduzo. Kiu gvidos min en politiko, kiu donos al mi ion por pensi?